70 kids

We hebben het aantal van 70 kinderen bereikt. Dit is mede mogelijk geworden door de succesvolle spaaractie van de tieners en kinderen van YoY Kampen. Het is volle bak en ik heb dan altijd moeite om de namen van de nieuwe kinderen te onthouden en welke moeder bij welke kinderen hoort. Dat gaat goed komen, het kost alleen even tijd. Gelukkig hebben Bright, Ruthie en Dorcas hier geen moeite mee. De jongste kinderen zijn de tweeling Angel en Miracle en die zijn 1,5 jaar oud. Ze zijn net de wereld aan het ontdekken en we moeten ze goed in de gaten houden. Ze vinden het leuk om te klimmen en dat vinden wij iets minder. Ik moet er niet aan denken dat er één op het muurtje van de veranda klimt en er vanaf valt. De oudsten zijn twee jongens van 19 die in het voortgezet onderwijs grade 9 volgen. En de rest zit er tussen in.

De kinderen dragen een uniform naar school. Er zijn drie jongens die dit jaar naar het voortgezet onderwijs zijn gegaan en een nieuw uniform moesten hebben. Er hoorden ook sokken bij maar wie ziet die nu. Wij kopen sokken in een grootverpakking en die zijn voordeliger dan een paar sokken van school. Dit ging een paar weken goed tot de mededeling kwam dat ze toch echt de sokken van school moesten hebben omdat ze anders weggestuurd werden. Hoe weten ze nu dat jij geen sokken van school aan hebt? Je hebt ook zwarte sokken aan en je broek komt op je schoenen. Het antwoord was: Iedere maandag wordt het uniform gecontroleerd en moeten we onze broek optillen om onze sokken te laten zien. En onze sokken hebben niet de twee lichtblauwe streepjes die de sokken van school wel hebben. Aha, er is “uniformpolitie”. Ik heb snel de echte schoolsokken voor ze gekocht. Dat bespaart een hoop gedoe.

Ik kwam op een dag aan bij het voedingscentrum en ik miste Bright. Bij navraag bleek dat hij gevraagd was om naar school te komen omdat er een vechtpartij was. Oeps, wat is hier aan de hand als wij gevraagd worden om te komen. Zou één van de oudere jongens op de vuist gegaan zijn? Het leek mij verstandig om ook naar school te lopen om te kijken wat er aan de hand was. Ik was net buiten de poort van het voedingscentrum toen ik Bright al aan zag komen. Hij werd omringt door een flink aantal jonge kinderen en hij lachte. Zo ernstig is het dus niet. Hij was naar school geroepen omdat één van de meisjes (9 jaar) een jongen had aangevallen en in zijn gezicht had gekrabd. Alle kinderen stonden om ons heen dus we zijn met Febby en de jongen naar het voedingscentrum gelopen en hebben de andere kinderen die met Bright meegelopen waren weggestuurd. Ze willen altijd graag weten wat er gebeurd. Bij navraag bleek dat Febby was gestruikeld en dat een groepje jongens haar had uitgelachen en dat ze toen de betreffende jongen te lijf is gegaan om haar gram te halen. Dit kan natuurlijk niet. Je mag iemand niet uitlachen en je mag ook niet iemand te lijf gaan. Er zijn over en weer excuses aangeboden en de vrede was weer getekend.

Hartelijke groet,

Gerda

 

 

 

 

 

 

 

 

 


Schrijf zelf een reactie



Voornaam
Achternaam
Emailadres

Reactie:


Veiligheidscode: