10 jaar in Zambia

Vandaag is het precies tien jaar geleden dat ik in Zambia aankwam om te gaan werken en wonen. Tien jaar lijkt zo lang maar zo voelt het niet. Het is alsof de jaren zijn omgevlogen. Er is in die jaren veel gebeurd. Ik ging naar Mkushi om te werken voor een andere organisatie. Dit pakte niet uit zoals gehoopt en dat was het moment om ook de Umutima Foundation in Zambia op te richten en te starten met het voedingscentrum. Hoe mooi is het dan om terug te kijken en te zien dat dit de juiste beslissing is geweest en hoe het voedingscentrum zich heeft ontwikkeld. We zijn acht jaar geleden begonnen met een paar kinderen en nu helpen we 61 kinderen. We zijn gestart in een huurhuis en sinds een paar jaar hebben we een mooi eigen gebouw. In totaal zijn er ruim 72.000 maaltijden geserveerd aan de kinderen.  Wat we tot nu bereikt hebben is iets om trots op te zijn.

 

 

 

 

 

 

 

 

Ik heb absoluut geen spijt van mijn emigratie naar Zambia. Ik ben hier op mijn plek en geniet van het werk voor en met de kinderen. Misschien niet iedere dag maar dat hoort erbij. Ik heb veel geleerd over de cultuur en soms begrijp ik die nog steeds niet. Vaak heb ik gedacht, zeker in het begin: Erger je niet, verwonder je slechts. Ik probeer dat ook te doen maar soms lukt dat niet. Ook dat hoort er bij.  Ik kijk uit naar de volgende tien jaar en ben benieuwd wat deze jaren gaan brengen.

De scholen zijn deze week eindelijk begonnen. De opening van de scholen is twee weken uitgesteld in verband met corona. Dat kwam ons wel goed uit. Er gaan 54 kinderen naar school en dat vraagt aan het begin van het schooljaar veel werk. Nu hoefden we niet meer in hoog tempo te zorgen dat de uniforms, schoenen, boeken en formulieren op tijd klaar waren.

Tien kinderen gaan voor het eerst naar school. Zo kan het gebeuren dat er broertjes en zusjes van verschillende leeftijden in dezelfde klas zitten. Ook nu is er een gezin met vier kinderen, De oudste twee zijn een tweeling (broer en zus) en dan zijn er nog een jonger zusje en een jonger broertje. Gisteren kwam het oudste meisje vertellen dat zij en haar broer meer schriften nodig hadden omdat ze naar de tweede klas mochten. De alarmbellen gingen gelijk rinkelen want de kinderen zijn nog nooit naar school geweest. Wie heeft gezegd dat je naar de tweede klas mocht? De head teacher. Je bent toch nog nooit naar school geweest? Kun je lezen en schrijven dan? Ja hoor, dat kan ik. Schrijf je naam eens op. Dat ging maar niet erg snel. Bright gaf haar een paar Bemba woorden om op te schrijven maar dat lukte niet. De andere helft van de tweeling naar binnen gevraagd en gevraagd wie heeft gezegd dat ze naar de tweede klas mochten. Mijn moeder, was het antwoord. Is je moeder thuis? Ja. Ga haar dan maar halen. De jongen gaat zijn moeder halen en Bright gaat met het meisje naar school om uit te zoeken wat er nu precies gebeurd is. Het verhaal van de school is dat ze gewoon de tweede klas binnen gestapt zijn en dat de leerkracht had gezegd dat ze zes schriften nodig hebben in plaats van drie. Het is de leerkracht niet kwalijk te nemen met zoveel kinderen in de klas dat ze nog niet in de gaten had dat deze kids in de eerste klas moeten zijn. Uit het gesprek met de moeder bleek dat de tweeling thuis al gezegd had dat ze naar de tweede klas zouden gaan. De moeder had al aangegeven dat dit niet kon. Op mijn vraag aan de jongen waarom ze dit gedaan hadden zei hij dat het niet zijn idee was maar van zijn zus. Het kostte me enige moeite om een antwoord te krijgen maar dat is wel gelukt. Ze wilde niet bij haar jongere zusje in de klas. Dat kan toch niet. Ik heb haar verteld dat als ze wil leren lezen en schrijven dat er niets anders opzit dan bij haar jongere broer en zus in de klas te zitten. De moeder gaat morgen met de kinderen naar school om ervoor te zorgen dat ze in de juiste klas terecht komen. Nooit een saaie dag met zoveel kinderen. Er gebeurt altijd wel iets. 

Hartelijke groet,

Gerda

 

 

 

 

 

 

 

 

 


Reacties


Naam

Datum

Reactie

Riek

01-02-2022 16:47:10

Lieve Gerda, wat een tijd alweer en wat jij schrijft-het lijkt helemaal geen 10 jaar - zo super snel dat alles voorbij gaat, dat merk ik aan onze kleinzoon die alweer 8 jaar wordt. Felicitaties voor jullie allen en op naar de volgende 10 jaar, heel veel succes. Groetjes, Riek




Naam

Datum

Reactie

Greet Lodder

31-01-2022 19:39:25

een heerlijk herkenbaar verhaal...blijf er van genieten, ook al is het wel es vermoeiend! een goed elfde jaar!
Greet




Naam

Datum

Reactie

monique martens

27-01-2022 21:33:21

10 jaar! Wat gaat dat snel! En wat een mooi werk hebben jullie gerealiseerd. Ga vooral door, liefs Monique




Naam

Datum

Reactie

Sytze Nauta

26-01-2022 19:23:08

Gefeliciteerd Gerda en Team! We moeten nodig weer eens Skypen!




Naam

Datum

Reactie

Jeroen Van dijk

26-01-2022 18:49:45

Ze waren iedereen te slim af totdat ze bij jou kwamen:) leuk zo’n inkijkje. 10 jaar al. Felicitaties zijn dan wel op zijn plaatst..Gefeliciteerd dus.



Schrijf zelf een reactie



Voornaam
Achternaam
Emailadres

Reactie:


Veiligheidscode: