Ogen en oren tekort

Vandaag is de laatste dag van de vier weken schoolvakantie. De kinderen hebben zich prima vermaakt. Dit is o.a. ook te danken aan de voetbaldoeltjes en netbalpalen die we hebben kunnen kopen door een o.a. een bijdrage van twee kinderen uit Nederland. Zij hebben door middel van acties geld opgehaald voor het voedingscentrum.  Bright heeft ook een zandbak gemaakt. Ik had nog plastic bakjes van de boter en yoghurt om mee te spelen.  Ook hier werd een paar dagen druk in en mee gespeeld en opeens was dat over. Ik begreep er niets van. Enig navraag bracht aan het licht dat er geen plastic bakjes en bekertjes meer waren om mee te spelen en dan is een zandbak niet interessant meer. De plastic bakjes waren gewoon mee naar huis genomen. Dit is natuurlijk niet de bedoeling en dat hebben we ze ook uitgelegd. Nu moeten ze wachten tot ik weer lege bakjes heb gespaard.

Favoriet is en blijft de pooltafel. Dit spel is zo favoriet dat het soms uit de hand loopt en dat er een handgemeen ontstaat over wie er aan de beurt is. Dit is een keer zo uit de hand gelopen dat we de pooltafel een paar dagen achter slot en grendel hebben geplaatst. De kinderen konden zo even afkoelen en leren dat er consequenties zijn als je iets doet wat niet goed is. We hebben nu veel meer dingen waarmee ze kunnen spelen en zo lijkt het soms alsof we ogen en oren tekort komen om alles in goede banen te leiden. Gelukkig is het ons weer gelukt de afgelopen vier weken.

Iedere twee jaar moet ik mijn werkvergunning laten verlengen. De aanvraag moet altijd gebeuren via het hoofdkantoor in Lusaka en dit had ik eind vorig jaar ook weer gedaan. Het blijft altijd een verrassing wanneer je dan weer je werkvergunning terugkrijgt. In juli was ik in Lusaka en ben ik naar het immigratiekantoor geweest. De werkvergunning was verleend maar ze konden het niet vinden. Het vriendelijke verzoek om toch maar navraag te doen bij het kantoor in Kabwe (hoofdstad van de provincie). Mijn naam was wel niet te vinden op de lijsten van welke vergunningen naar Kabwe gestuurd werden maar toch moest ik het daar wel gaan vragen. Een paar dagen later ben ik naar Kabwe gereden (2 uur) en was ik binnen vijf minuten weer buiten want ook daar was mijn vergunning niet. Later in de maand weer terug naar Lusaka en de mevrouw keek weer of mijn vergunning er was maar helaas ze kon het niet vinden. Ze was wel bereid om verder te zoeken maar dat moest buiten de openingstijden en ze zou me bellen. Deze week kreeg ik een telefoontje dat de vergunning getraceerd was en dat ze verwacht dat het met één of twee weken in Lusaka is. Dit zou heel fijn zijn want eind september kom ik voor een maand met verlof naar Nederland en dan is het wel zo handig als ik de werkvergunning bij me heb. Zonder de werkvergunning kan ik ook reizen maar soms kunnen ze een beetje moeilijk doen.

 

Hartelijke groet,

Gerda

 

 

 

 

 

 


Schrijf zelf een reactie



Voornaam
Achternaam
Emailadres

Reactie:


Veiligheidscode: